Ο Τρύγος

Ήρθε η ώρα να τρυγήσουμε

με το σταφύλι της χαράς

τα βαρελάκια να γεμίσουμε!

Το Φθινοπωράκι

Το Φθινοπωράκι

Ήρθε το Φθινοπωράκι

και φύσηξε το αεράκι

φυλλαράκια στην αυλή

βγήκαμε να μαζέψουμε όλοι μαζί.

Το δεντράκι να γεμίσουμε 

και την τάξη μας να στολίσουμε!

'Ενα σαλιγκαράκι στην τάξη μας

Φθινοπώριασε... ξεκίνησαν δειλά δειλά οι πρώτες βροχούλες. 

Μαζί τους εμφανίστηκαν και τα σαλιγκαράκια που τα αγαπάμε πολύ.

Συζητήσαμε για το μέγεθός τους. Τις ικανότητες και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τους. Το πόσο δυνατά είναι που μπορούν και κουβαλούν το σπιτάκι τους κάθε μέρα στην πλάτη τους. 

Ακούσαμε το τραγούδι "Το σαλιγκάρι", από το βιβλίο του Γ. Σακελλαρίδη: Όταν το τραγούδι συναντά το παιχνίδι. Το δραματοποιήσαμε (διασκεδάσαμε, γελάσαμε αλλά και κουραστήκαμε πολύ).

 

Στη συνέχεια φτιάξαμε το δικό μας σαλιγκάρι (πολύχρωμο, σαν του ΜΑΤΙΣ) με ανακυκλώσιμα υλικά και στολίσαμε την τάξη μας με όμορφα σαλιγκαράκια. Φυσικά, του δώσαμε και όνομα!

Μα και στην αυλή σαν βγήκαμε για το διάλειμμα μας παίξαμε "σαλιγκαροδρομίες" με μεγάλη ευχαρίστηση (ίσως όχι τόσο της μαμάς για τα σκονισμένα μας ρούχα).

Παγκόσμια Ημέρα Ζώων

ΑΓΑΠΩ ΤΑ ΖΩΑ

Ποτέ δε θα πειράξω

τα ζώα τα καημένα

Μην τάχα σαν κι εμένα

κι εκείνα δεν πονούν;

Θα τα χαϊδεύω πάντα

προστάτης τους θα γίνω

ποτέ δε θα τ’ αφήσω

στους δρόμους να πεινούν (...)

(Ἰωάννης Πολέμης)

Κου κου βα!

Σας αρέσουν οι κουκουβάγιες; Εμείς πάντως τις αγαπάμε πολύ. Μια μας καλωσορίζουν στο Νηπιαγωγείο, μια μας υπενθυμίζουν τους κανόνες, μια μας λένε πως πρέπει να συμπεριφερόμαστε στα βιβλία της δανειστικής μας βιβλιοθήκης. Ε, μα... τρυπώνουν παντού στις καθημερινές δουλίτσες μας.

Αποφασίσαμε λοιπόν να της φτιάξουμε μια φωλίτσα. Που; Μα, εκεί  πάνω στη βελανιδιά. Όπου κάθε βράδυ θα μας λέει ΚΟΥ ΚΟΥ ΒΑ! Αφού βέβαια της μάθουμε εμείς το τραγουδάκι, για να το λέει και σωστά.

Η κουκουβάγια

Πάνω στη βελανιδιά κάθεται μια κουκουβάγια

Έχει μάτια γουρλωτά και φωνάζει δυνατά

Κουκουβά, κουκουβά, Κουκουβά, βα βα βα βαα

Κουκουβά, κουκουβά, Κουκουβά, βα βα βα βαα

Ξάφνου βλέπει από ψηλά, ένα σμήνος νυχτοπούλια

και φωνάζει δυνατά, κουκουβά βα βα βα βα

Κουκουβά, κουκουβά, Κουκουβά, βα βα βα βαα

Κουκουβά, κουκουβά, Κουκουβά, βα βα βα βαα

Στης νυχτιάς τη σιγαλιά κάποιοι γρύλοι τραγουδάνε

μα η κυρα Κουκουβά τους φωνάζει δυνατά

Κουκουβά, κουκουβά, Κουκουβά, βα βα βα βαα

Κουκουβά, κουκουβά, Κουκουβά, βα βα βα βαα

Μπορείτε να ακούσετε κι εσείς το τραγουδάκι της κουκουβάγιας στο ακόλουθο βίντεο.

 Καλή ακρόαση!

Σπάρταθλον

Το ΣΠΑΡΤΑΘΛΟΝ είναι ένας ιστορικός υπερμαραθώνιος που λαμβάνει χώρα στο τέλος του Σεπτέμβρη κάθε χρόνο στην Ελλάδα. Είναι ένας από πλέον δύσκολους αγώνες υπεραποστάσεων παγκοσμίως και παράλληλα πολύ μεγάλου ενδιαφέροντος λόγω του ιστορικού του υπόβαθρου.

Αφετηρία του στάθηκε η αφήγηση του Ηροδότου για την μάχη του Μαραθώνα. 

Ο μεγάλος ιστορικός της αρχαιότητας, περιγράφοντας πολλά χρόνια αργότερα, τις λεπτομέρειες της μάχης, αναφέρεται στο κατόρθωμα ενός Αθηναίου ημεροδρόμου, του Φειδιππίδη (490 π.Χ), τον οποίον οι Αθηναίοι στρατηγοί έστειλαν στην Σπάρτη για να ζητήσει τη βοήθεια της προκειμένου να ενισχυθούν οι ολιγάριθμες δυνάμεις των Αθηναίων απέναντι στην επερχόμενη ασιατική πλημμυρίδα στον Μαραθώνα. Σύμφωνα πάντα με τον Ηρόδοτο, ο Φειδιππίδης έφτασε στη Σπάρτη " την επομένη της αναχώρησης του" από την Αθήνα.

Το 1984 ιδρύθηκε ο Διεθνής Σύνδεσμος «ΣΠΑΡΤΑΘΛΟΝ», ο οποίος από τότε μέχρι σήμερα διοργανώνει ανελλιπώς τον αγώνα κάθε Σεπτέμβρη. Η επιλογή του μήνα αυτού έγινε, διότι τότε τοποθετεί χρονικά ο Ηρόδοτος την αποστολή του Φειδιππίδη στην Σπάρτη.

Περισσότερες πληροφορίες για το ΣΠΑΡΤΑΘΛΟΝ μπορείτε να βρείτε στην ακόλουθη διαδικτυακό τόπο. 

ΣΠΑΡΤΑΘΛΟΝ

Εμείς συζητήσαμε για το ΣΠΑΡΤΑΘΛΟΝ, μάθαμε για τον Φειδιππίδη και τη διαδρομή που ακολούθησε, δραματοποιήσαμε τον θεσμό και κάναμε αγώνες στην αυλή του Νηπιαγωγείου μας. Κέρδισε ένας, δύο, τρεις... κερδίσαμε όλοι. Κατασκευάσαμε μετάλλια (θέλαμε και κάτι να λάμπει βεβαίως) αλλά και κότινους από κλαδιά ελιάς. Βγάλαμε και μια αναμνηστική φωτογραφία που θα μπει στην δική μας εφημερίδα, την εφημερίδα των μικρών Σπαρταθλητών.

Εξερευνώ τον τόπο μου

Είναι όμορφο πράγμα να ανήκεις κάπου. Ομορφότερο δε είναι όταν "αγαπάς" τον τόπο που ανήκεις. Που μπορείς και απολαμβάνεις τον αέρα του, τα λουλούδια του, τα σπίτια του, τα μαγαζάκια του, τις μυρωδιές του, τα γεφυράκια του, τους λαχανόκηπούς του, τους ανθρώπους του. Που γνωρίζεις τις αδυναμίες και τα προτερήματά του τόπου σου και κάνεις ό,τι καλύτερο για αυτόν. Που δεν βαριέσαι τον τόπο σου γιατί είναι μια σταλίτσα, αλλά για'σένα αποτελεί το μεγαλύτερο κομμάτι του χάρτη... της καρδιάς σου.

Είναι ευτυχία να βλέπεις τα παιδιά της τάξης σου να αγαπούν τον τόπο τους. Έτσι κι εσύ μαθαίνεις να τον αγαπάς μαζί τους. Μέρα με τη μέρα. Όλο και περισσότερο.