Εδώ Πολυτεχνείο

Υπάρχουν ορισμένες θεματικές που δύσκολα μπορείς να αναπτύξεις μέσα στην τάξη του Νηπιαγωγείου. Οι λόγοι ποικίλουν κάθε φορά. Ηλικία των παιδιών και ωριμότητα. Πολιτικές πεποιθήσεις. Ιστορικό γονέων και παππούδων. Προσωπικές αντιλήψεις. Γνώση ή εν μέρει γνώση του αντικειμένου. Συναισθηματισμός.

"Το Πολυτεχνείο"

Εμείς αποφασίσαμε, έπειτα από συζήτηση και σκέψη να ακουμπήσουμε το θέμα αυτό λιγάκι διαφορετικά. Μέσα από την σκοπιά ενός "άλλου", άγνωστου σε εμάς. Ενός γάτου που έτυχε να ζήσει τα γεγονότα του Πολυτεχνείου. Που δεν κρίνει τα γεγονότα, παρά μόνο τα αφηγείται. Με λόγια και εικόνες.

Παρακολουθήσαμε το εκπαιδευτικό βίντεο "12410 Και 1 Τριαντάφυλλα" και συζητήσαμε για τα συναισθήματα που μας προκαλεί. Κάποια από τα παιδιά δε χρειαζόταν να μας πουν γιατί φαίνονταν στο πρόσωπό τους. Λύπη, στενοχώρια, πόνος, θυμός, αδικία.

Αποφασίσαμε να ζήσουμε στιγμιότυπα της ιστορίας που είχαμε δει αναλαμβάνοντας να σώσουμε κι εμείς τον μικρό γάτο περνώντας διάφορα εμπόδια. Τα τανκς, τους αστυνομικούς και τα όπλα (τα παιδιά διάλεξαν μέσα από τις γωνιές του αντικείμενα που θα αντιπροσώπευαν τα εμπόδια).

Αναφερθήκαμε εκτενέστερα στα γεγονότα που διαδραματίστηκαν την περίοδο του Πολυτεχνείου διαβάζοντας το βιβλίο του Φίλιππου Μανδηλαρά: Η εξέγερση του Πολυτεχνείου και αναλύσαμε τους κύριους χαρακτήρες της εποχής εκείνης. 

Διαχωρίσαμε τις έννοιες της Δικτατορίας και της Δημοκρατίας. Αποφασίσαμε να ταξινομήσουμε το τι επιτρέπεται να κάνουμε και τι όχι στις αντίστοιχες περιόδους. 

Μια από τις επόμενες ημέρες λάβαμε δύο φακέλους με το ταχυδρομείο. Ο ένας φάκελος ήταν μαύρος και μέσα υπήρχε ένα ασπρόμαυρο παραμύθι, ενώ ο άλλος φάκελος ήταν πολύχρωμος και μέσα υπήρχε ένα έγχρωμο παραμύθι. Οι φάκελοι είχαν αποστολείς την Δικτατορία (ασπρόμαυρο παραμύθι) και την Δημοκρατία (έγχρωμο παραμύθι). Διαβάσαμε το ιδιαίτερο παραμύθι της Κωνσταντίνας Αρμενιάκου: Η κυρά Δημοκρατία στην έγχρωμη έκδοσή του (μιας και αυτό επέλεξαν τα παιδιά) και προσπαθήσαμε να βάλουμε σε μια σειρά το ανακατεμένο ασπρόμαυρο παραμύθι της Δικτατορίας.

Συζητήσαμε για το πως ήταν το χωριό και οι άνθρωποί του όταν ήταν αρχηγός η κυρά Δημοκρατία και πως όταν αρχηγός ήταν η Ρία η Δικτατορία. Αποφασίσαμε να φτιάξουμε δύο διαφορετικές χώρες βάσει των δύο αυτών προσωπικοτήτων.

Παρατηρήσαμε τα μαύρα ρούχα της Ρίας της Δικτατορίας αλλά και τα χαρούμενα, πολύχρωμα ρούχα της κυρά Δημοκρατίας και αποφασίσαμε να εργαστούμε πάνω σε αυτά δημιουργώντας τις δικές μας φιγούρες.

Ακούσαμε τραγούδια συνυφασμένα με την περίοδο του Πολυτεχνείου. Μας άρεσαν όλα, μα ξεχωρίσαμε τα ακόλουθα: Ένα το χελιδόνι (Γρηγόρης Μπιθικώτσης) - Ο δρόμος (Μάνος Λοϊζος) - Τα παιδιά ζωγραφίζουν στον τοίχο (Τάνια Τσανακλίδου). 

Εργαστήκαμε φτιάχνοντας ένα εικονόλεξο για το τραγούδι: "Τα παιδιά ζωγραφίζουν στον τοίχο". Το τραγουδήσαμε, το ζωγραφίσαμε, το αγαπήσαμε.

Αναπαραστήσαμε τα γεγονότα του Πολυτεχνείου αναλαμβάνοντας ρόλους εναλλάξ (Αστυνόμοι - στρατιώτες - τανκς/ φοιτητές - άμαχος πλυθησμός) και με ελεύθερη απόδοση από τα παιδιά.

Στην δική μας αναπαράσταση κανείς ΔΕΝ σκοτώθηκε. Αφήσαμε τα όπλα κάτω. Πιάσαμε τα γαρύφαλλα και συμμετείχαμε στον αγώνα των αδελφών μας.

"Όλοι μαζί, όλοι μαζί  είμαστε πάντα πιο δυνατοί"

(σύνθημα από το βιβλίο της Κυρά Δημοκρατίας)

Παγκόσμια Ημέρα Αποταμίευσης Νο2

Το να περάσεις από τη Ρώμη και να μη δώσεις την υπόσχεση ότι θα ξαναγυρίσεις στην πόλη με τον... κλασικό τρόπο, δηλαδή υποβάλλοντας τα σέβη σου στην παράδοση που θέλει να ρίχνεις ένα νόμισμα πίσω από τον ώμο στην Φοντάνα Ντι Τρέβι είναι σχεδόν αδύνατον. Αν μη τι άλλο, γιατί ένα πέρασμα από τη διάσημη κρήνη είναι το πρώτο πράγμα που θα κάνεις ξεκινώντας τον περίπατό σου στους δρόμους της Αιώνιας Πόλης.

Το μνημειώδες σιντριβάνι που ενθουσιάζει τα πλήθη με την ιστορία και την ομορφιά του είναι - όχι άδικα - ένα από τα σύμβολα της πανέμορφης πόλης και παράλληλα ένας ύμνος στη δύναμη του νερού και στη μυθολογία που χτίστηκε πάνω της.

Η αντανάκλαση των νομισμάτων στα νερά της αποτελεί την επιβεβαίωση ότι το έθιμο, για το οποίο κανείς δε γνωρίζει το πώς και πότε ξεκίνησε συνεχίζει να τηρείται πιστά από τους επισκέπτες της Αιώνιας Πόλης.

Έτσι αποφασίσαμε κι εμείς στην τάξη μας να κάνουμε ένα αντίστοιχο σιντριβάνι ευχών. Βέβαια... αντί για σιντριβάνι χρησιμοποιήσαμε ένα τάπερ αλλά τη δουλειά του την έκανε. Κάθε παιδί είχε τη δυνατότητα να ρίξει το νόμισμα του και να κάνει μια ευχή. Κάτι που θα ήθελε πολύ! Καρπούζα (!), γλειφιτζούρια, φράουλες, ουράνια τόξα και άλλα πολλά ζήτησαν τα παιδιά. Μα αυτό που ήταν το πιο παράδοξο απ' όλα ήταν η ευχή μιας μαθήτριάς μας να "βρέξει τούρτες" και να που έγινε (ήταν και τα γενέθλιά της σήμερα, οπότε φάγαμε όλοι μας από ένα κομμάτι. 

(Κάντε κι εσείς λοιπόν μια ευχή. Αντί για σιντριβάνι χρησιμοποιήστε ένα μαγικό τάπερ, σαν το δικό μας)

Για να λέμε και την αλήθεια βέβαια, εκείνη την ημέρα την τιμητική του την είχε ο "Τερατοευρούλης", Ο μικρός τερατοκουμπαράς μας που μια φορά την εβδομάδα, κατά προτίμηση τη νύχτα, πρέπει να τον ταΐζουμε ένα ευρώ γιατί η κοιλίτσα του γουργουρίζει. Βέβαια τα ευρώ δε τα χρειάζεται μόνο για να τρέφεται αλλά και για να μας βοηθήσει να αγοράσουμε πράγματα που χρειαζόμαστε (ανάγκη) ή πράγματα που θέλουμε πολύ (επιθυμία).

Η Σπορά

Μεγαλώνει, μεγαλώνει το σποράκι!

Τοποθετούμε με τη σειρά τις καρτέλες ανάπτυξης ενός φυτού και αναγνωρίζουμε τα ονόματα.

Κατασκευή λουλουδιού από διάφορα σποράκια.

Ομαδική Εργασία: " Ο Γεωργός".

Κατασκευή : " Καλαμπόκι".

Παγκόσμια Ημέρα Αποταμίευσης Νο1

31 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΑΠΟΤΑΜΙΕΥΣΗΣ

Ομαδοποιούμε και ταξινομούμε τα κέρματα και τα χαρτονομίσματα.

Ομαδική εργασία : "Τα Ευρώ".

Φτιάχνουμε το προσωπικό μας Βιβλιάριο Τραπέζης και πάμε στην τράπεζα για Ανάληψη και Κατάθεση.

Κατασκευή : "Φασούλι το φασούλι , γεμίζει το σακούλι".